Engelliler gerek fiziksel durumlarından gerekse de zamanında sağlık sistemine ulaşamadığından dolayı diğer insanlara göre daha fazla sağlık sistemine ihtiyaç duyarken, Engelliler sağlık sisteminden diğer vatandaşlarla eşit şartlarda yararlanmıyor.
Yaşanan sorunlar; fiziki ve sağlık bilişim sistemindeki erişilebilirlik sorunları, hastanelere ulaşımın zorluğu ve sağlık personellerin tutumu şeklinde kategorize edilebilir.
Fiziki Erişilebilirlik Sorunları
Aile Sağlığı Merkezine veya hastaneye ulaşmakta çevrenin erişilebilir olmaması sebebiyle engelliler birçok engelle karşılaşmaktadır. Hastaneye gitmek için kullanılacak toplu taşıma sistemleri, kaldırımlar ve sokakların erişilebilir olmaması daha engelli bir kişi sağlık hizmetinden faydalanmadan karşısına çıkmaktadır. Buna Şehir hastanelerinin ikamet alanlarına uzak olması da eklenince engelli bir kişi şehir hastanelerine başvurmak yerine daha küçük hastanelere gitmeyi tercih ediyor. Ayrıca hastanelerin engellilerin tek başına hareket edeceği şekilde tasarlanmaması, engellilerin akrabası veya bir tanıdığıyla sağlık kuruluşlarına gitme zorunluluğunu beraberinde getiriyor. Hekim görüşmesinde dahi bir başkasının engellinin yanında bulunması hasta mahremiyetine zarar veriyor. Doktor hasta gizliliği gereği hastanın saklı kalmasını istediği bilgiler engellinin yanında gelen kişi tarafından öğrenilebiliyor. Görme engelli kişinin jinekoloji ve psikiyatri gibi alanlar başta olmak üzere tüm alanlarda hasta gizliliği ihlal ediliyor.
Görme engelliler için giriş, koridor ve katlarda bulunan yönlendirmelerin Braille olarak hazırlanmaması, bina içi navigasyon sistemlerinin bulunmaması görme engellilerin bina içinde ihtiyaç duyulan doktor, laboratuvar vb. yerlere tek başlarına gidememesine sebep oluyor.
Bina içinde bulunan kılavuz çizgiler (Sarı çizgi) çoğunlukla sadece danışmaya kadar bulunmakta, diğer noktalarda bulunsa da bina içinde neyin nerede olduğu bilinmediğinden aktif kullanılamıyor.
Sistemsel Erişilebilirlik Sorunları
Görme engelli bir kişi hastaneye gittiğinde, doktor odasına ulaşabilse de sıranın kendisine geldiğini haberdar eden sistemlerin görsel olması sebebiyle sıranın kendisine geldiğini bilemediğinden sıra takibinde bulunamıyor.
Sağlık bakanlığı tarafından kullanılan E-Nabız, MHRS vb. gibi uygulamalarda bazı erişilebilirlik sorunları bulunduğundan randevu alma, test sonuçlarını görüntüleme gibi işlemlerde görme engelliler güçlük yaşıyor.
Sağlık Çalışanlarının Tutumları
Eğitimde Görme Engelliler Derneği olarak başta tıp fakültesi öğrencileriyle olmak üzere potansiyel sağlık çalışanlarıyla engellilik hakkında etkinlikler gerçekleştirsekte sağlık çalışanlarının engellilere yönelik bir farkındalık eğitimi almaması sebebiyle olumsuz tutumlarıyla görme engelliler de karşılaşıyor. Örneğin görme engelli bir kişi yanında biriyle muayeneye girdiğinde doktor sorusunu hasta yerine engelinin yanında gelen kişiye yönlendirerek engelli kişiyi yok sayıyor. Ayrıca sağlık çalışanları görme engelli birine çoğunlukla işitme kaybı varmış gibi bağırarak bir şeyler anlatıyor.
Sağlık çalışanları engellilik durumunu sadece fiziksel olarak değerlendirdiğinden tüm engel guruplarını aynı var sayarak kişinin psikolojik, bilişsel ve sosyal becerilerini görmezden gelerek iletişim kuruyor.
Sonuç olarak mevcut şartlarda bir görme engellinin herhangi bir hastaneye giderek hasta kaydından, muayeneye, testten sonuç göstermeye kadar olan tüm işlemlerde hasta gizliliğini de kapsayacak şekilde bireysel ve bağımsız bir şekilde işlem yapması mümkün değil.